Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012



Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

ΕΝΑ ΚΙΝΗΜΑ «ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ» ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ...

 Αν επιλέξουμε διαφορετικό δρόμο από αυτόν που μας σερβίρουν ως μονόδρομο κυβέρνηση – ΕΕ και ΔΝΤ μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας; Αν φύγουμε από την ΕΕ, θα πεινάσουμε; Θα φτάσουμε στην εξαθλίωση και θα τρώμε με κουπόνια; Το κίνημα της πατάτας μας αποδεικνύει κάτι διαφορετικό. Πριν δούμε όμως τι ακριβώς είναι αυτό το κίνημα ας κάνουμε μία αναφορά στα «δώρα» της ΕΕ στην αγροτική παραγωγή: Η ΕΕ στηρίζεται σε δύο πράγματα. Από την μία στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση των γεωργικών εκμεταλλεύσεων ( φυτική και ζωική παραγωγή ) που παραδίδεται στα χέρια λίγων για την κερδοφορία τους. Από την άλλη μέσω των επιδοτήσεων και της ΚΑΠ που ρημάζει την ύπαιθρο, ελέγχει το είδος και την ποσότητα της παραγωγής. Συγκεκριμένα στις μέρες μας η πολιτική που ακολουθείται έχει σαν αποτέλεσμα το ξεπούλημα της ΑΤΕ και της δημόσιας περιουσίας που είναι υποθηκευμένη σε αυτήν, της ΔΩΔΩΝΗΣ, την μετατροπή των αγροτικών συνεταιρισμών σε Ανώνυμες Εταιρίες και την αφαίμαξη των φτωχών αγροτών που δεν μπορούν να αντέξουν τον ανταγωνισμό.

Το κίνημα της πατάτας είναι το ζωντανό παράδειγμα ότι δεν έχουμε πλέον ανάγκη από εμπόρους που γδέρνουν τους αγρότες και εργαζόμενους. Ότι τα στενά πλαίσια που μας έχουν επιβάλει μπορούμε να τα ξεπεράσουμε. Η από τα κάτω διαχείριση της ζωής μας, ακόμα και του εμπορίου αποτελεί τον δικό μας μονόδρομο. Όσο και αν ψάξει κανείς δεν μπορεί να βρει λύση στην βαρβαρότητα του καπιταλισμού μέσα από το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Τα όργανα λαϊκής πολιτικής δεν είναι μονάχα μία πρόταση της αντικαπιταλιστικής αριστεράς αλλά ο μόνος τρόπος να ζήσουμε αξιοπρεπώς και να ανατρέψουμε το σάπιο σύστημα εκμετάλλευσης που ζούμε σήμερα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΑΓΙΔΕΣ!

Μπορεί ένα κίνημα όπως αυτό να αποτελέσει λύση στα προβλήματα των αγροτών και των εργαζόμενων; Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστέψουμε ότι μπορούμε να φτιάξουμε «νησίδες» ανεξάρτητου εμπορίου αγροτικών προϊόντων στον καπιταλισμό. Αυτό το πράγμα μας πλασάρουν τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση που το παρουσιάζουν σαν μία μόδα, μία παροδική ανάσα για τους εργαζόμενους μέσα στην κρίση. Πρέπει το κίνημα αυτό να ξεκαθαρίσει στις τάξεις των αγροτών και των εργαζομένων ότι για να γίνει κανόνας η καλύτερη παραγωγή και φτηνή διακίνηση των προϊόντων χρειάζεται ριζική ανατροπή της ΕΕ και της πολιτικής της. Αυτή η κινητοποίηση πρέπει να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις και να μην γίνεται απομονωμένα από κάποιους δήμους, την εκκλησία κλπ. Να διώξουμε τους εμπόρους και τους καπιταλιστές και να οργανώσουμε τη ζωή μας μέσα από συνεταιρισμούς παραγωγών οι οποίοι θα πουλούν ποιοτικά και φθηνά προϊόντα συλλογικά σε εργαζομένους.

Υ.Γ. Απαράδεκτη αλλά και αναμενόμενη η στάση της παραδοσιακής αριστεράς που βλέποντας τον κόσμο να κινείται από τα κάτω δείχνει φοβισμένη. Από την μία ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ παίζοντας το παιχνίδι των ΜΜΕ το αποθεώνει γιατί δεν αναδεικνύει την ανάγκη αποδέσμευσης από την ΕΕ. Από την άλλη το ΚΚΕ φοβάται την αυθεντική οργάνωση του λαού που αναδεικνύει ότι το κόμμα δεν έιναι ο μοναδικός εγκέφαλος και πυροδότης αγώνων. Η στάση τους είναι καρμπόν από την στάση που κρατήσανε στον κίνημα των πλατειών.