Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ

Σήμερα, όλοι βιώνουμε στο πετσί μας την κατάσταση που έχει επιβάλλει η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις προσταγές ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Η κυρίαρχη πολιτική που εφαρμόζεται, η πολιτική των μνημονίων και της διάλυσης κάθε δημόσιου αγαθού, προσπαθεί στο όνομα της κρίσης να επιβάλλει την κερδοφορία των μεγαλοκαπιταλιστών ενάντια στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, όπως μόρφωση, δουλειά και η ελευθερία. Στον τομέα της εκπαίδευσης δε, οι αλλαγές που επιβάλλονται από τα δημοτικά μέχρι τα λύκεια είναι σαρωτικές, με απολύσεις καθηγητών, εντατικότερη μορφή μαθημάτων, καθοδηγούμενη μόρφωση. Από την συνολική αυτή επίθεση δεν θα μπορούσε να λείψει και η τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Από το καλοκαίρι κιόλας η κατάσταση στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας είναι εκρηκτική. Η νέα προσπάθεια της κυβέρνησης να διαλύσει τα ιδρύματα έρχεται με την ανακοίνωση των απολύσεων 1700 εργαζομένων. Στο όνομα των περικοπών και της δήθεν εξυγίανσης των ανωτάτων ιδρυμάτων, όχι μόνο προσπαθούν να πετάξουν στον δρόμο εκατοντάδες εργαζόμενους, αλλά και να θέσουν τις σχολές σε ένα καθεστώς υπολειτουργίας, λόγω έλλειψης προσωπικού σε καίριες θέσεις. Φυσικά, το γεγονός αυτό η κυβέρνηση το γνωρίζει πολύ καλά, έχοντας ως απώτερο σκοπό την εισροή επιχειρήσεων-μεσσίων στα ιδρύματα, για την ,και καλά, εύρυθμη λειτουργία τους. Αυτό σημαίνει ότι, σε συνδυασμό με την υποχρηματοδότηση, θέλουν να φέρουν τα πανεπιστήμια στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ώστε να εμφανιστούν εταιρίες που θα επενδύσουν σε αυτά, με σκοπό φυσικά το κέρδος τους, καθώς αυτές θα έχουν λόγο στο πρόγραμμα σπουδών και την  έρευνα των φοιτητών, αξιοποιώντας όλα τα παραπάνω για δικό τους όφελος. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η χρηματοδότηση, πχ, του εργαστηρίου μηχανολογίας από κάποια κατασκευαστική εταιρία αγροτικών μηχανημάτων, με σκοπό το εργαστήριο να παράγει έρευνα προς όφελος της εταιρίας αυτής και όχι να δίνει ολοκληρωμένη γνώση στους φοιτητές . Αυτό έχει επιχειρηθεί ουκ ολίγες φορές στο γεωπονικό, όμως ο φοιτητικός σύλλογος μέσα από αγώνες κατάφερε να το μπλοκάρει. Επίσης, αξίζει να αναφέρουμε ότι η σύνδεση των πανεπιστήμιων με τις επιχειρήσεις επιβλήθηκε σε ανώτερο βαθμό πέρυσι με το σχέδιο-Αθηνά, μέσω του συμβουλίου διοίκησης. Στο συμβούλιο αυτό, το οποίο είναι το ανώτερο όργανο διοίκησης των πανεπιστημίων, συμμετέχουν διάφοροι καθηγητές, τσιράκια των επενδυτών, καθώς και διάφοροι εκπρόσωποι επιχειρήσεων, με άμεσα οφέλη απ’ το γνωστικό αντικείμενο των εκάστοτε πανεπιστημίων.
Βεβαίως, εκτός από την βίαιη εισροή εταιριών μέσα στις σχολές, θέλουν να αναγκάσουν και τα ίδια τα πανεπιστήμια να συμπεριφερθούν σαν επιχειρήσεις, για να μπορούν να λειτουργήσουν. Δηλαδή, σε πολλές περιπτώσεις, ως γνήσιες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, θα χρειαστεί να παράγουν κέρδος ώστε να αντισταθμίζουν τα έξοδα τους. Φυσικά, αυτό σημαίνει δίδακτρα για προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, εμπόριο γνώσης, καθώς και διαγραφές περιττών φοιτητών προκειμένου τα πανεπιστήμια να ανταπεξέλθουν στην νέα πραγματικότητα που θέλουν να επιβάλλουν κυβερνητικά και επιχειρηματικά κέντρα.
Από αυτήν την λαίλαπα εξελίξεων, το γεωπονικό πανεπιστήμιο δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο. Μπορεί σε πρώτη φάση να μην απολύονται διοικητικοί υπάλληλοι, όμως αυτό είναι πολύ πιθανό να συμβεί τον ερχόμενο γενάρη, με το τέταρτο μνημόνιο που θα φέρει εκτός των άλλων ένα νέο κύμα απολύσεων στον δημόσιο τομέα, γι αυτό θα πρέπει να υπάρχει από τώρα αφύπνιση και αγωνιστική διάθεση, ώστε να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις. Παράλληλα, ο ενιαίος γεωπονικός χαρακτήρας χάνεται στο ίδρυμα και στο πτυχίο, καθώς το πανεπιστήμιο σπάει σε δυο σχολές, εκ των οποίων η πρώτη, που περιλαμβάνει τα τμήματα βιοτεχνολογίας, τροφίμων και αγροτικής οικονομίας, δεν θα δίνει πτυχίο γεωπόνου. Η κατεύθυνση αυτών των αλλαγών είναι σύμφυτες με την άμεση ανάγκη για κέρδη των επιχειρήσεων και των ανθρώπων τους. Άλλωστε γι αυτό έστειλαν και τους εκπροσώπους τους στο συμβούλιο της γεωπονικής και των άλλων πανεπιστημίων. Σύμφυτη με τις αλλαγές και τις ανάγκες που συντελούνται αυτή τη στιγμή στον αγροτικό τομέα όσον αφορά την παραγωγή. Μην ξεχνάμε πως στο συμβούλιο διοίκησης του γεωπονικού υπάρχουν εκπρόσωποι του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων, καθώς και της  Friesland-ΝΟΥΝΟΥ.  Σήμερα, για παράδειγμα,  ο τομέας της βιομηχανίας τροφίμων είναι απ’ τους πιο κερδοφόρους τομείς για το μεγάλο κεφάλαιο, γι αυτό και δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στο πρόγραμμα σπουδών του συγκεκριμένου τμήματος. Βλέπουμε λοιπόν πως συμβαδίζουν οι αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών με το κερδοσκοπικό όφελος των διαφόρων βιομηχάνων.
Επίσης, οι αλλαγές αυτές θίγουν πάνω απ’ όλα τους φοιτητές ως μελλοντικούς εργαζόμενους.  Τα  ψήγματα σφαιρικής και πολύπλευρης γνώσης της γεωπονίας πάνε στα σκουπίδια. Οι σχολές πλέον θα παρέχουν πιστοποιητικά γνώσης ενός κομματιού από την γεωπονία, τα οποία θα διαμορφώνονται ανάλογα τις ανάγκες σε κάθε περίοδο της αγοράς εργασίας. Δεν θέλουν να παίρνουμε σφαιρική γνώση του αντικειμένου και να την χρησιμοποιήσουμε προς όφελος της κοινωνίας, αντίθετα, μας θέλουν φθηνό εργατικό δυναμικό, που θα πληρώνεται με μισθούς πείνας και θα έχει σκυμμένο το κεφάλι, χωρίς να διεκδικεί τίποτα.  Επίσης, σε έναν απόφοιτο, αφού δεν θα μπορεί να μελετήσει σε βάθος, ολοκληρωμένα και να μπορεί να έχει άποψη και κρίση σε αυτό που μαθαίνει, το πτυχίο-πιστοποιητικό θα έχει ημερομηνία λήξης, υποχρεώνοντας σε να μπεις σε έναν κύκλο διαρκούς επανακατάρτισης με το αζημίωτο φυσικά.
Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι σε όλη αυτή την κατάσταση, δεν θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια, αλλά, αντίθετα, αυτά τα χέρια θα γίνουν γροθιές, οι οποίες θα χτυπήσουν και θα καταπνίξουν την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου. Διεκδικούμε ένα πανεπιστήμιο πλήρως απαλλαγμένο από κερδοσκοπικά συμφέροντα, που θα λειτουργεί κάτω από εργατικό και φοιτητικό έλεγχο. Δηλαδή οι καθηγητές, οι εργαζόμενοι και οι φοιτητές, πάντα με το μάτι στραμμένο στην κοινωνία και τις ανάγκες της, θα αποφασίζουν μέσα από γενικές συνελεύσεις για τη πλήρη λειτουργία του πανεπιστήμιου. Διεκδικούμε μια κοινωνία απαλλαγμένη απ’ τα δεσμά που το παγκόσμιο μοντέλο κερδοφορίας έχει επιβάλλει. Ξέρουμε ότι το φοιτητικό κίνημα έχει υπάρξει πυροδότης πολλών κοινωνικών εξελίξεων, και μπορεί να γίνει ξανά. Σε κάθε τους προσπάθεια διάλυσης θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Το φοιτητικό κίνημα, όταν έρθει σε συμπόρευση με το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, μπορεί να γίνει το τσουνάμι που θα πνίξει την βάρβαρη πραγματικότητα τους μια για πάντα.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 23/10 ώρα 13.00 στο αμφ.ΣΙΔΕΡΗ


Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΔΕ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ!

Τα ξημερώματα της Πέμπτης 10/10 ύστερα από αντιφασιστική – αντικατασταλτική συναυλία των φοιτητικών και διοικητικών συλλόγων στα προπύλαια η αστυνομία σε μία από τις σύνηθες τακτικές της προχώρησε σε επιχείρηση σκούπα στα Εξάρχεια όπου συνελήφθησαν 2 μέλη του ΑΝΑΧ και ξυλοφορτώθηκε άλλος ένας. Οι κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν είναι ψευδείς, ανυπόστατες και ως τέτοιες πρέπει να καταρρέυσουν! Πρόκειται για μια ακόμη προσπάθεια από το κράτος να τρομοκρατήσει και να καταστείλει το αγωνιζόμενο κομμάτι της νεολαίας. Σε τέτοιες ενέργεις στοχεύει η θεωρία των δύο άκρων. Με την επίφαση της «εκστρατείας» εναντίον του φασισμού, να στοχοποιείται ουσιαστικά το κίνημα και οι αγωνιστές του.
Η συγκεκριμένη επίθεση όμως δεν έγινε προς δύο τυχαίους αγωνιστές. Ο Χρήστος Μ. και ο Γιάννης. Σ. είναι κομμάτι της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της αριστεράς εκείνης που ο πρωθυπουργός δήλωνε ότι είναι παράνομη γιατί μιλάει για έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Πρόκειται για συγκεκριμένη στόχευση από τη μεριά του κράτους προς το συγκεκριμένο κομμάτι το οποίο με τον πολιτικό του λόγο αποτελεί και το φόβητρο της κυβέρνησης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως από όσες «προληπτικές προσαγωγές» έγιναν μονάχα οι 2 μετατράπηκαν σε συλλήψεις και αυτοί ήταν οι αγωνιστές της ΕΑΑΚ. Δεν είναι τυχαίο επίσης πως τον τελευταίο μήνα 8 μέλη της αντικαπιταλιστικής αριστεράς έχουν προσαχθεί σε αστυνομικά τμήματα και διώκονται από το κράτος με κατηγορίες ανυπόστατες μόνο και μόνο για τρομοκράτηση.
Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός είναι και αυτός επικίνδυνος για τον λαό και το εργατικό κίνημα. Ο φόβος είναι όμως στο άλλο στρατόπεδο, εκείνο της κυβέρνησης και των παρατρεχάμενών της γιατί ξέρουν ότι η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι αυτή με την πολιτική πρόταση που δεν ενσωματώνεται και δεν υποτάσσεται σε κανένα κυβερνητικό σχέδιο και είναι ικανή να τους τσακίσει. Ειδικά τώρα που το αστικό σύστημα ετοιμάζει νέο μνημόνιο και δεν μπορεί να το δικαιολογήσει, ειδικά τώρα που το success story έγινε συλλήψεις και καταστολή, ειδικά τώρα που ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ετοιμάζονται για crush test, ειδικά τώρα «δεν μασάμε» στην πολιτική του φόβου και του μίσους…
Τα πραγματικά άκρα είναι από την μία η Κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ, η Χρυσή Αυγή και το κεφάλαιο και από την άλλη οι μαθητές, οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, οι αγωνιστές που παλεύουν για την ανατροπή τους, για την συνολική ανατροπή του καπιταλισμού. Η επαναστατική αριστερά έχει πάρει εδώ και πολύ καιρό θέση με πιο άκρο είναι και δε μπαλατζάρει με αερολογίες ανάμεσα στην Κυβέρνηση και τον εξαθλιωμένο λαό. Αυτό είναι που τρέμουν γιατί ξέρουν ότι με αυτό θα έχουν να λογαριαστούν το επόμενο διάστημα, όχι στην βουλή αλλά στους δρόμους και τότε δεν θα φτάνουν οι φασίστες τους, τα ΜΑΤ και οι δικαστές τους…

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΕΣ ΜΑΣ!