Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

«Καλή ακαδημαϊκή χρονιά…»,  « Καλή πρόοδο και γρήγορο πτυχίο χωρίς να καθυστερείς», «διάβασε τώρα όσο μπορείς παραπάνω για να ακολουθήσεις μια καλή ακαδημαϊκή σταδιοδρομία», «συγκεντρώσου να βγάλεις τη σχολή με βαθμό να μπορείς να εξασφαλίσεις μια στοιχειώδη επαγγελματική αποκατάσταση». Αυτές πιθανών είναι κάποιες από τις πιο χαρακτηριστικές “ευχές” που ακούσαμε όλοι μας όταν περάσαμε στο πανεπιστήμιο, ειδικότερα όσοι ενταχθήκαμε σε αυτό την σκληρή περίοδο της κρίσης. Οι συγκεκριμένες ευχές συνοδεύονται συνήθως από μια σειρά προτροπών, ή καλύτερα συμβουλών, οι οποίες με το ξέσπασμα και την συνεχή εμβάθυνση της κρίσης γίνονται ολοένα και πιο κυρίαρχες, γίνονται ο κανόνας και ο νόμος που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραβούμε. Αυτές οι “συμβουλές”, κυκλοφορούν ελεύθερες σε κάθε πλευρά της κοινωνίας και ειπώνονται συνεχώς όπου και αν βρεθούμε. Ήδη από τη πρώτη μέρα των εγγραφών, δια στόματος των καθεστωτικών δυνάμεων των ΔΑΠ – ΠΑΣΠ, αυτές οι συμβουλές σκάνε σαν κομήτης στα αυτά μας. «Μην τους ακούς αυτούς… μπήκες στο καλύτερο πανεπιστήμιο», «Μη χάσεις χρόνο με συνελεύσεις και καταλήψεις, το σημαντικό είναι να βγάλεις τη σχολή όσο το δυνατόν πιο γρήγορα», «Αν το μόνο που κάνεις σαν φοιτητής είναι το να διαβάζεις (με λίγη βοήθεια από τις σημειώσεις των ΠΑΣΠ – ΔΑΠ) και παίρνεις καλούς βαθμούς, δε πρέπει να σε φοβίζει ούτε η ανεργία ούτε τίποτα» «Αν μείνεις προσηλωμένος στο στόχο σου θα καταφέρεις να φύγεις από τη χώρα και να δουλέψεις στο εξωτερικό, που εκεί δεν έχουν πρόβλημα και είναι όλα πολύ καλύτερα». Έτσι, πατάνε πάνω στο άγχος και στην έγνοια κάθε κομματιού της νεολαίας για την εργασιακή του προοπτική και τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει και γνωρίζει ότι θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει. Χτίζουν λοιπόν μια επιφανειακά συγκροτημένη επιχειρηματολογία, με βάση την οποία επιδιώκουν να προσαρμόσουν και ενσωματώσουν τον κάθε φοιτητή στα ασφυκτικά πρότυπα που επιτάσσει η σύγχρονη βάρβαρη πραγματικότητα. Στα πρότυπα, μιας εξαθλιωμένης και παραδομένης νεολαίας, χωρίς μαχητική πνοή και όρεξη για πραγματική ζωή με αξιοπρέπεια και ελευθερία.